اتاق بی‌پنجره

سه غریبه در اتاقی بیدار می‌شوند که نه پنجره دارد و نه دری که پیدا شود. نور فقط از یک لامپ آویزان می‌آید که هر چند دقیقه خاموش می‌شود؛ و هر بار که روشن می‌شود، چیزی در اتاق جابه‌جا شده است.

نمایش در سکوت شروع می‌شود و تماشاگر در فاصله‌ی دو متری بازیگرها می‌نشیند. «اتاق بی‌پنجره» درباره‌ی ترسی است که آدم‌ها از یکدیگر دارند و اعتمادی که بدون آن، هیچ دری باز نمی‌شود.